خانه عناوین سایت بانک مقالات «جلسات درس تفسیر موضوعی»

در محضر وصی رسول امین، امیر مؤمنین علی(ع)
ارسال در تاريخ سه‌شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۳٩٢ توسط سید صابر

بسم الله الرحمن الرحیم

«الحَمدُللهِ المَلِک ِالمَحمُودِ المَالِک ِالوَدُودِ مُصَوّرِ کلِّ مَولود...
وَله الحَمد السَّرمَد وَالمَدح لرَسُولِه أحمَدَ
»

«الحَمدُ للَّهِ أهلِ الحَمدِ وَمَأوَاهُ، وَلَهُ أوکدُ الحَمدِ وَأحلَاهُ، وَأسعَدُ الحَمدِ وَأسرَاهُ، وَأطهَرُ الحَمدِ وَأسمَاهُ، وَأکرَمُ الحَمدِ وَأولَاهُ الوَاحِدِ الأحَدِ الصَّمَدِ، لَا وَالِدَ لَهُ وَلَا وَلَدَ...»

میلاد امام المتقین، وصی و خلَف رسول اَمین(صلّی الله علیه وآله وسلّم)،
همسر سیدة نساء العالمین
(سلام الله علیها)، امیر مؤمنین علی(علیه السلام) مبارک‌باد

حمد و ستایش‌های زیبایی که طلیعه مطلب امروز است بخشی از دو خطبه بسیار زیبا از امیرالمؤمنین علی(علیه السلام) است. همان‌طور که می‌بینید این جملات بدون نقطه هستند! متن اصلی این دو خطبه که بسیار طولانی تر از این است کلاً بدون نقطه، و در نوع خود در حد اعجازاند، به خصوص آن‌که حضرت امیر(صلوات الله علیه) آن‌ها را به صورت بداهه ایراد فرموده‌اند.

از آن‌جا که شما نیز مانند ما مشتاق دیدن متن کل خطبه هستید؛ آنها را برای شما نقل می‌کنیم. البته لازم به ذکر است که حضرت علی علیه السلام خطبه‌ای بدون الف نیز دارند که در نهج البلاغه موجود است. اما این دو خطبه‌ی بدون نقطه، با این‌که اکثر کتب روایی به آن اشاره کرده‌اند و ابتدای آنرا نیز ذکر نموده‌اند، اما متن کامل آن تا چندی پیش تقریبا نایاب بود و جز دو کتاب آن را نقل نکرده بودند. ظاهراً در جریان آتش سوزی کتاب‌خانه‌ها در حمله مغول، نزدیک بوده است که ما این گنجینه‌ها را کلاً از دست بدهیم. خوشبختانه به همت محققان متن این دو خطبه امروزه به راحتی در دسترس همگان است:

متن و ترجمه دو خطبه بدون نقطه از امام الفصحاء علی بن ابیطالب(ع)

در پایان با آرزوی آن‌که مسلمانان به خصوص حاکمان جوامع اسلامی به گوشه و ذره‌ای از سیره‌ی آن امام همام عامل باشند و در مسیر عدالت که بی‌شک بزرگ‌ترین خصلت مولای ماست، گام‌هایی استوار بردارند، نه آن‌که فقط نام آن حضرت را ببرند و برخلاف راه آن ولیِ آسمانی حرکت کرده و چهره‌ی توحیدی آن امام بزرگ را مخدوش نمایند...

در قیامت کبری میزان سنجش اعمال بندگان و محک و معیار الهی، وجودِ مبارک آن امام والا مقام است... در عجبیم از حاکمانی که آوازه‌ی حکومت علوی به گوششان رسیده اما باز در ظلم و قدرت طلبی و بی عدالتی و دروغ و فریب بر یکدیگر پیشی می‌گیرند...

فَإنَّ ألمَوتَ هَادِمُ لَذَّاتِکُم وَمُکَدِّرُ شَهَوَاتِکُم وَمُبَاعِدُ طِیَّاتِکُم زَائِرٌ غَیرُ مَحبُوبٍ وَقِرنٌ غَیرُ مَغلُوبٍ وَوَاتِرٌ غَیرُ مَطلُوبٍ قَد أعلَقَتکُم حَبَائِلُهُ وَتَکَنَّفَتکُم غَوَائِلُهُ وَأقصَدَتکُم مَعَابِلُهُ وَعَظُمَت فِیکُم سَطوَتُهُ وَتَتَابَعَت عَلَیکُم عَدوَتُهُ وَقَلَّت عَنکُم نَبوَتُهُ فَیُوشِکُ أن تَغشَاکُم دَوَاجِی ظُلَلِهِ وَإحتِدَامُ عِلَلِهِ وَحَنَادِسُ غَمَرَاتِهِ وَغَوَاشِی سَکَرَاتِهِ وَألِیمُ إرهَاقِهِ وَدُجُوُّ أطبَاقِهِ وَجُشُوبَةُ مَذَاقِهِ...

مرگ نابود کننده لذّت‌ها، تیره کننده خواهش‌های نفسانی و دور کننده اهداف شماست، مرگ دیدار کننده‌ای دوست نداشتنی، هماوردی شکست‌ناپذیر و کینه‌توزی است که بازخواست نمی‌شود، دام‌های خود را هم اکنون بر دست و پای شما آویخته و سختی‌هایش شما را فرا گرفته و تیرهای خود را به سوی شما پرتاب کرده است.
قهرش بزرگ و دشمنی او پیاپی و تیرش خطا نمی‌کند.
چه زود است که سایه‌های مرگ و شدّت دردهای آن و تیرگی‌های لحظه جان کندن و بیهوشی سکرات مرگ و ناراحتی و خارج شدن روح از بدن و تاریکی چشم پوشیدن از دنیا و تلخی خاطره‌ها، شما را فرا گیرد...

آری آیا واقعا ممکن است این سخنان مولا علی به گوش آدمی برسد باز خواب غفلت چشمان انسان را برباید!؟ هرگز؛ وای بر انسان اگر چنین باشد...

در این زمانه که هر دم ذکر فرج به ناگزیر از قلب بر زبان آدمی جاری می شود و هر واقعه‌ای در هر گوشه این کره خاکی طنین «مُلِئَت ظُلماً و جُوراً» را در تمام روح و جان آدمی می‌اندازد، بسیار مضطرب می‌گردم و از خود می‌پرسم چه باید کرد؟ در صفحات کتاب خدا و کلام اولیای الهی بدنبال نسخه ویژه‌ای برای این زمانه می‌گردم و مضطربانه برای عاقبت خیر و سلامت دینم دعا می‌کنم.

پیامی از صاحب این ایام برای ما ارسال شده است. این پیام حاوی نکات ویژه‌ای برای ماست که این زمانه‌ی نابسامان را تجربه می‌کنیم و هر دم مضطرب و پریشان برای تحقق آخرین وعده الهی و فرج و سلامتی آخرین حجّت الهی دعا می‌کنیم. حضرت علی(علیه السلام) که همیشه پدری دلسوز و ملجأی برای همه یتیمان تاریخ بوده است این‌چنین برای ما پیام داده است:

یَأْتِی عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ

یَرْتَفِعُ فِیهِ الْفَاحِشَةُ وَلَتُصَنَّعُ وَیُنْتَهَکُ فِیهِ الْمَحَارِمُ وَیُعْلَنُ فِیهِ الزِّنَا وَیُسْتَحَلُّ فِیهِ أَموَالُ الیَتَامَى وَیُؤکَلُ فِیهِ الرِّبَا وَیُطَفَّفُ فِی المَکَایِیلِ وَالمَوَازِینِ وَیُستَحَلُّ الخَمرُ بِالنَّبِیذِ وَالرِّشوَةُ بِالهَدِیَّةِ وَالخِیَانَةُ بِالأمَانَةِ وَیَتَشَبَّهُ الرِّجَالُ بِالنِّسَاءِ وَالنِّسَاءُ بِالرِّجَالِ

وَیُستَخَفُّ بِحُدُودِ الصَّلَاةِ وَیُحَجُّ فِیهِ لِغَیرِ اللَّه فَإِذَا کَانَ ذَلِکَ الزَّمَانُ انتَفَخَتِ الأهِلَّةُ تَارَةً حَتَّى یُرَى هِلَالُ لَیلَتَینِ وَخَفِیَت تَارَةً حَتَّى یُفطَرُ شَهرُ رَمَضَانَ فِی أوَّلِهِ وَیُصَامُ العِیدُ فِی آخِرِهِ
فَالحَذَرَ الحَذَرَ حِینَئِذٍ مِن أخذِ اللَّهِ عَلَى غَفلَةٍ فَإنَّ مِن وَرَاءِ ذَلِکَ مَوتَ ذَرِیعٍ یَختَطِفُ النَّاسَ اختِطَافاً حَتَّى إنَّ الرَّجُلَ لَیُصبِحُ سَالِماً وَیُمسِی دَفِیناً وَیُمسِی حَیّاً وَیُصبِحُ مَیِّتا فَإذَا کَانَ ذَلِکَ الزَّمَانُ وَجَبَ التَّقَدُّمُ فِی الوَصِیَّةِ قَبلَ نُزُولِ البَلِیَّةِ وَوَجَبَ تَقدِیمُ الصَّلَاةِ فِی أوَّلِ وَقتِهَا خَشیَةَ فَوتِهَا فِی آخِرِ وَقتِهَا

فَمَن بَلَغَ مِنکُم ذَلِکَ الزَّمَانَ فَلَا یَبِیتَنَّ لَیلَةً إلَّا عَلَى طُهرٍ وَإن قَدَرَ أن لَا یَکُونَ فِی جَمِیعِ أحوَالِهِ إلَّا طَاهِراً فَلیَفعَل فَإنَّهُ عَلَى وَجَلٍ لَا یَدرِی مَتَى یَأتِیهِ رَسُولُ اللَّهِ لِقَبضِ رُوحِهِ
وَقَد حَذَّرتُکُم إن حَذَرتُم وَ عَرَّفتُکُم إن عَرَفتُم وَوَعَظتُکُم إنِ اتَّعَظتُم فَاتَّقُوا اللَّهَ فِی سَرَائِرِکُم وَعَلَانِیَتِکُم وَلا تَمُوتُنَّ إلَّا وَ أنتُم مُسلِمُونَ وَمَن یَبتَغِ غَیرَ الإسلامِ دِیناً فَلَن یُقبَلَ مِنه وَهُوَ فِی الآخِرَةِ مِنَ الخاسِرِینَ
(بحارالانوار،۹۳/۳۰۳)

زمانی بر مردم می‌آید که عمل زشت برتری پیدا کرده و جلوه‌گری می‌نماید. پرده از روی محرّمات برداشته شود و زنا آشکار می‌گردد و مال یتیمان را حلال دانسته و می‌خورند، کم‌فروشی می‌نمایند و شراب را به جای آب انگور حلال دانند و رشوه را به عنوان هدیه حلال می شمرند. خیانت در امانت را جایز می‌دانند، مردها شبیه به زنها و زنها شبیه به مردها شوند.

به حدود و احکام نماز اعتنا نمی‌کنند، در آن زمان برای غیر خدا (سیاحت، تجارت، ریا، سیاست و غیره) حج انجام می‌دهند.

در آن زمان گاهی ماه شب اول آن قدر بزرگ (دیده) شود که به نظر، دو شب آید و گاهی در شب اول دیده نشود، پس چون ماه دیده نشود روز اول ماه رمضان را روزه نگیرند و روز عیدفطر را روزه بگیرند.

در آن زمان مراقب باشید، مراقب باشید، مبادا خداوند ناگهان انتقام گیرد، همانا در پس آن زمان مرگ سریع و عجیبی خواهد بود به گونه‌ای که مرد، هنگام صبح سالم است و شب به خاک سپرده می‌شود، شب زنده است و صبح مرده. در آن زمان پیش از آن که به بیماری -منتهی به- مرگ مبتلا شوند واجب است وصیت خود را بکنند و نماز را در اول وقت به جا آورند مبادا تا آخر وقت اجل مهلت ندهد.

هر کدام از شما که آن زمان را درک کند شب نخوابد مگر با طهارت (وضو) و اگر بتواند در تمام احوال با طهارت باشد زیرا نمی‌داند ملک الموت چه وقت به سراغ او می‌آید.

من شما را ترساندم اگر بترسید و فهماندم اگر بفهمید و پند دادم اگر پند بگیرید، در نهان و آشکار از خدا بترسید و نباشد جز آنکه مسلمان بمیرید زیرا که هر کس غیر از اسلام، دینی قبول کند از او پذیرفته نخواهد شد و در آخرت از زیانکاران است.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پی نوشت: نمی خواستم در این ایام سرور، چنین سخنان سختی بگویم اما چه کنم که زمانه شاید مهلتی ندهد، شاید زود دیر شود و فرصت‌ها از دست برود... اللهم اجعل عواقب أمورنا خیرا و توفنا مسلمین، اللهم عجّل لفرج ولیّک المهدی وأیّده بروح منک...


برچسب ها :

رسولان - برترین مرجع دانلود آثار آیت الله العظمی محمد صادقی تهرانی
درباره سایت:
آیت الله العظمی محمد صادقی تهرانی

در طول چهارده قرن گذشته همواره قرآن، کنار گذاشته شده و مظلوم بوده است و عالمان دینی کمتر قرآن را محور کار خویش قرار داده اند.

در این میان آیة الله صادقی تهرانی«ره»، از معدود فقیهانی بوده است که کتاب خدا را در همه ابعاد محور اصلی کار خود قرار داده و روایات را نیز در صورت تطابق یا عدم مغایرت با کلام خدا پذیرفته نه صرفا بر مبنای علم رجال و حدیث و...

ایشان بیان کننده فقه گویا در برابر فقه سنتی و فقه پویا می باشند.

این فقه قرآن محور، همان روش معصومان محمدی علیهم السلام می باشد که برمبنای روایات فوق حد تواتر، بر همه مسلمین نیز عمل به آن واجب است.

در این سایت از مبانی، افکار، فتاوای فقهی، زندگینامه و احیانا خبرهای مربوط به صاحب تفسیر شریف الفرقان خواهیم نوشت.

إن شاء الله

...