صفحه‌ی خانگی > آثار > فتاوا و نظریات > سيري در فتاواي فقهي، سياسي و اجتماعي مفسّر بزرگ قرآن کريم، آية الله العظمي صادقي تهرانی
بسم الله الرحمن الرحيم

مفسّر بزرگ قرآن کريم، آیت الله العظمی محمد صادقی تهرانی منتقد به بيش از ۵۰۰ فتواي مشهورِ مخالف قرآن است.
ایشان با ارائه کردن فقه گویا - که با محور قرار دادن قرآن در تمام ابعاد علوم دینی بدست می آید- در برابر فقه سنتی و فقه پویا - که قرآن محور نیستند - از این احکام قرآنی دفاع کرده اند.
و اینجا سیری در فتاواي فقهي، سياسي، اعتقادی و اجتماعي را، از احکام مهجور فقه قرآنی ـ که فقهی گویاست ـ با مقدمه ای در محوریت قرآن کریم در همه علوم و معارف دینی، عرضه می داریم:


 
قرآن، محور اصلي در شناخت دين

وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِيعًا وَلاَ تَفَرَّقُواْ (آل عمران/۱۰۳)
و همگان [با هم] از تماميِ ريسمان خدا عصمت بطلبيد و پراکنده نشويد.
* «حبل الله» که پيوندش يگانه و باقي است همان قرآن است که دريافت عصمت علمي آن برعهدة فرد و جمع مسلمانان است. و اين «جميعاً» هم جمع قرآني و هم جمع مکلّفان را در بر دارد که همگي مي‌توانند از تمامي قرآن دست کم طلب عصمت علمي و نگهباني فردي و اجتماعي در تمامي ابعاد زندگي بکنند. اميرالمؤمنين علي بن ابي طالب(صلوات الله عليه) مي‌فرمايند: «وَالْعِصمَةُ لِلْمُتَمَسِّک؛ و براي چنگ زننده [به قرآن] نگاهدارنده [از خطا و لغزشها] است».(نهج البلاغه، فيض الاسلام، خطبة155)

وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللّهِ حَدِيثًا (نساء/۸۷)
و چه کسي [در هر] گفتاري از خدا راستگوتر است؟

وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللّهِ قِيلًا (نساء/۱۲۲)
و چه کسي [در هر] سخني از خدا راستگوتر است؟

إنَّ هَذَا الْقُرْآنَ يِهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ (اسراء/۹)
به راستي اين قرآن به هر آنچه [از راه‌ها] استوارتر، محکم‌تر و ارزشمندتر است، هدايت مي‌کند.

وَالَّذِينَ يُمَسَّكُونَ بِالْكِتَابِ وَأَقَامُواْ الصَّلاَةَ إِنَّا لاَ نُضِيعُ أَجْرَ الْمُصْلِحِينَ (اعراف/ ۱۷۰)
و کساني که به وسيلة کتاب [وحياني، خودهاشان و ديگران را] به درستي نگهباني مي‌کنند و نماز برپا داشتند [بدانندکه] ما بي گمان اجر اصلاح کنندگان را تباه نخواهيم ساخت.

وَقَالَ الرَّسُولُ يَا رَبِّ إِنَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هَذَا الْقُرْآنَ مَهْجُورًا(فرقان/۳۰)
و پيامبر صلی الله علیه و آله و سلم گفت: «پروردگارا ! قوم من بي‌گمان اين قرآن را بس دور و مهجور برگرفتند.»
* بر اساس آية فوق، مهجوريت و عمل نکردن به قرآن موجب اذيت و ناراحتي پيامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم مي‌شود و لذا در پيشگاه خداي متعال لب به شکايت مي‌گشايد. و بر اساس آية إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُّهِينًا (احزاب/۵۷) چنين کساني مورد لعنت الهي و پيامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در دنيا و آخرت قرار خواهند گرفت.

اميرالمؤمنين(صلوات الله عليه) مي فرمايند:

«مَن قالَ به صَدَقَ وَ مَن عَمِلَ بِه سَبَقَ ؛ کسي که با قرآن سخن بگويد راست گفته و کسي که از آن پيروي کند [از ديگران] پيشي گرفته.»(نهج البلاغه، فيض الاسلام، خطبه ۱۵۵)

«يّأتي عَلَي النّاسِ زَمانٌ لا يَبقي فيهِم مِنَ القُرآنِ إلّا رَسْمُهُ؛ روزگاري بر مردم مي‌آيد که در ايشان از قرآن جز خطش باقي نمي‌ماند. يعني در قرآن انديشه نمي‌کنند و به دستوراتش عمل نمي‌کنند. »(حکمت ۳۶۱)

«يَعطِفُ الهَوي عَلَي الهُدي إِذا عَطَفُوا الهُدي عَلَي الهَوي، وَ يَعطِفُ الرَّأيَ عَلي القُرآنِ إذا عَطَفُوا القُرآنَ عَلَي الرَّأيِ؛ [زماني که حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) ظهور نمايد] هواي نفس را به هدايت و رستگاري بر مي‌گرداند [گمراه شدگان را به راه راست مي‌برد] زمانيکه مردم هدايت را به هواي نفس تبديل کرده باشند [از شريعت محمّديه صلی الله علیه و آله و سلم دست شسته خواهش نفس را پيروي نمايند] و رأي را به قرآن برمي‌گرداند [مردم را از بکار بستن انديشه‌هاي نادرست نهي مي‌کند و به رجوع به قرآن وا مي‌دارد تا به دستور کتاب خدا رفتار نموده و مخالف آن را دور اندازند] زمانيکه مردم قرآن را به رأي و انديشة خود مبدَّل کرده باشند [از قرآن چشم پوشيده، اُمور را طبق انديشة نادرست خود انجام دهند]».(خطبة ۱۳۸)

 
بسم الله الرحمن الرحيم

خلاصه ای از احکام، مبتنی بر فقه گویا

۱- تنها تقلید از مجتهد اعلم أتقای قرآنی، واجب است.

۲- تقلید از هر مجتهدی که روایات را بر قرآن عرضه نمی‌کند یا قرآن را قطعیّ الدّلالة نمی‌داند، حرام است.

۳- تقلید از هر مجتهدی که نَسخِ نصوص یا ظواهر مستقرّ قرآن را با حدیث جایز می‌شمارد، حرام است.

۴- تقلید از هر مجتهدی که فرقی بین نصوص و ظواهر پایدار قرآن با عمومات و اطلاقات ضابطی نمی‌گذارد و همة آنها را با حدیث، تخصیص یا تقیید می‌کند، حرام است.

۵- تقلید از هر مجتهدی که صرفاً سند صحیح روایت را بر نصوص و ظواهر مستقرّ قرآن مقدّم می‌داند، حرام است.

۶- تقلید از هر مجتهدی که در غیر حالت حرج و یا عسر، حکم اوّلی اسلام را به عنوان مصلحت تغییر دهد، حرام است.

۷- تقلید از هر مجتهدی که احکام را بر اساس زمان یا مکان پویا می‌داند، حرام است.

۸- در اسلام، احکام ثابت است ولی ممکن است موضوعات تغییر کند.

۹- با تغییر موضوع حکم جدید بر اساس احکام ثابت قرآن و سنّت قطعیّه صادر می‌گردد.

۱۰- تقلید از هر مجتهدی که اجماع و یا شهرت مخالف قرآن را بر قرآن مقدّم می‌داند، حرام است.

۱۱-تقلید از هر مجتهدی که اجماع یا شهرت را بر نصّ سنّت قطعیّه ترجیح می‌دهد، حرام است. مانند ترجیح استحباب غسل جمعه طبق شهرت بر وجوب غسل جمعه بر اساس سنّت قطعیّه.

۱۲- تقلید از هر مجتهدی که به عنوان مصلحت یا تقیّه، فتاوای خلاف قرآن را افشاء نمی‌کند، حرام است.

۱۳- تقلید از هر مجتهدی که به عنوان مصلحت یا تقیّه، حکم غیر فقیه را بر حکم فقیه مقدّم می‌شمارد، حرام است.

۱۴- تقلید از هر مجتهدی که تدریس دروس حوزوی را بر«تدریس تفسیر قرآن بدون محافظه‌کاری» ترجیح می‌دهد، حرام است.

۱۵- تقلید از هر مجتهدی که قرآن را به عنوان کتاب اصول احکام الهی یک دورة کامل مطالعه دقیق و بدون تحمیل نکرده، حرام است.

۱۶- فرقی ندارد که مجتهد اعلم، زن باشد یا مرد. (زعامت و رهبری غیر از مرجعیّت است. بر زن جایز نیست که رهبر سیاسی باشد.)

۱۷- تقلید ابتدایی از میّت اعلم قرآنی در فتاوایی که از او موجود می‌باشد، واجب است.

۱۸- میانگین بلوغ در مورد نماز برای پسر و دختر نوعاً از ابتدای۱۰ سالگی(هـ.ق) آغاز می‌شود.

۱۹- میانگین بلوغ برای روزه داری که معیار آن توانایی جسمی است برای پسر و دختر از ابتدای ۱۳ سالگی(هـ.ق) می‌باشد.

۲۰- تا زمانی که رنگ، ‌بو یا مزة آب با نجاست تغییر نکرده، پاک و پاک کننده است و کم و یا زیاد بودن آب هیچ تأثیری در این حکم ندارد.(فرقی بین آب کُر و قلیل وجود ندارد.) و کُر به معنای آب زیاد است نه حدّ معیّنِ مصطلحِ فقهاء.

۲۱- نجاساتی که در شرع ثابت شده، عبارتند از:
۱- بول(ادرار) ۲- غائط(مدفوع) ۳- منی ۴- خون
۵- مردار ۶- سگ ۷- خوک

۲۲- تمامی مست کننده‌ها خوردنش حرام است ولی پاک می‌باشند.

۲۳- بدن کافر، مشرک و حتّی ملحد پاک است.

۲۴- خون داخل تخم‌مرغ پاک است و خوردن آن حتّی در صورت عدم مخلوط کردن هم جایز است.

۲۵- از بین رفتن عین نجاست به هر وسیله‌ای ـ حتّی آب مضاف ـ موجب طهارت می‌شود به غیر از محل ادرار و منی که در صورت خروج هر کدام از اینها، باید محلّش را با آب تطهیر کرد.

۲۶- در وضو، شستن دست‌ها از آرنج به سمت سر انگشتان و بالعکس واجب نیست؛ ولی شستن آن از آرنج به سمت سر انگشتان، مستحب است.

۲۷- در مسح پا، باید کل روی پا تا برآمدگی اوّل بوسیلة تمام داخل کف دست مسح شود و با یک انگشت کفایت نمی‌کند؛ و لاک ناخن حتّی در یک انگشت هم مانع مسح است و ازالة آن واجب است.

۲۸- در وضو شستن صورت به هر نحوی صحیح است و از بالا به پایین شستن، شرط صحّت آن نیست. ولی از بالا به پایین، مستحب است.

۲۹- مذی، وذی و ودی در صورتی که مشکوک باشد مخلوط با ادرار هست یا نه، پاک است و استبراء از بول شرط پاک بودنش نیست.

۳۰- در غسل، ترتیب خاصّی شرط نیست؛ یعنی می‌توان کل بدن را به هر شکلی شست ولی شستن سر و گردن و بعد راست بدن و سپس چپ، مستحب است.

۳۱- با هر غسلی- به غیر از غسل استحاضه متوسّطه و کثیره- می‌توان نماز خواند و نیازی به وضو ندارد.

۳۲- با غسل‌های مستحبّی که مشروع بودنش صد در صد ثابت شده باشد می‌توان بدون وضو نماز خواند.

۳۳- بر هر زنی در حال حیض واجب است در وقت نماز وضو بگیرد و رو به قبله بنشیند یا بایستد و به جای نماز، ذکر بگوید.

۳۴- غسل جمعه در روز جمعه واجب است. و در صورتی که به علّت عذر موجّه شرعی نتوانست روز جمعه، غسل کند باید روز شنبه آن را قضا نماید. همچنین اگر در روز پنجشنبه می‌داند که روز جمعه به دلایلی شرعی نمی‌تواند غسل کند، باید روز پنجشنبه آن را انجام دهد.

۳۵- شهادت ثالثه جزء اذان و اقامه نیست بلکه بدعت است و قصد رجاء هم دربارة آن حرام است ولی واجب است بعد از شهادت به رسالتِ پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم ، ذکر صلوات همراه با اضافة آل محمد علیهم السلام ، آورده شود که شامل تمامی معصومان محمّدی علیهم السلام می‌شود.

۳۶- با شنیدن یا نوشتن نام پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم ، صلوات فرستادن همراه با ذکر آلش علیهم السلام واجب است.

۳۷- نماز جمعه چه در حضور امام معصوم علیه السلام و چه در زمان غیبت، با شرائطش واجب است.

۳۸- اولین شرط امامت جمعه عدالت است و دروغ یا غیبت یا تهمت و یا دعا کردن برای ظالم، امام جمعه را از عدالت ساقط می‌کند.

۳۹- شروع خطبة جمعه قبل از ظهر شرعی بدعت است و شرکت در چنین نماز جمعه‌ای حرام بوده و شرکت کردن مصداق بارز تأیید منکر است.

۴۰- در صورت تحیّر در قبله، به یک طرف نماز خواندن کافی است و به چهار طرف خواندن وجه شرعی ندارد. ولی در صورتی که به یک طرف نماز بخواند و قبل از تمام شدن وقت، قبله معلوم شود باید دوباره بخواند.

۴۱- در نماز واجب پس از خواندن سورة حمد، خواندن حداقل ۴ آیه از قرآن کریم کفایت می‌کند.

۴۲- بلند خواندن حمد و سورة نماز ظهر روز جمعه حتّی برای کسی که نماز جمعه نمی‌خواند، واجب است.

۴۳- خواندن سوره‌های جمعه و منافقون در نماز جمعه، واجب است.

۴۴- در خواندن حمد و سوره در نماز، واجب است آن ها را بر حسب قرائت قرآن متداول بخواند و لذا قرائت مَلک به جای مالک و کُفْوًا، کُفُؤً و کُفْؤً به جای کُفُوًا جایز نیست و مبطل نماز است.

۴۵- در نماز- حتّی در حال اختیار- سجده بر فرش، زیلو، موکت و مانند آن(بغیر از خوردنی و پوشیدنی، نجس و محل متنجّس)، جایز است.

۴۶- نماز تحت هیچ شرائطی در هیچ کجای دنیا در مسافرتهای دور و یا نزدیک شکسته نمی‌شود بلکه فقط در صورت خوف(ترس از زیان رسیدن به یکی از نوامیس پنجگانة جان، دین، عقل، عرض و مال)، کیفیت آن تغییر می‌کند؛ یعنی چیزی از رکعات کم نمی‌شود.

۴۷- در سفر- در غیر حالت حرج یا عسر- روزه گرفتن ساقط نمی‌شود.(سفر مانع روزه نیست.)

۴۸- خواندن نمازهای یومیه به جماعت واجب است مگر آنکه عذرِ موجّه شرعی داشته باشید و یا شرائطش موجود نباشد.

۴۹- زن می‌تواند برای زنان امام جماعت شود.

۵۰- در نماز جماعت هنگامی که مأموم صدای حمد و سورة امام را نشنود، واجب است خودش حمد و سوره را - به آرامی که جوهر صدا بلند نشود- بخواند.

۵۱- نماز و روزة استیجاری مستند شرعی ندارد بلکه بدعت است.

۵۲- قضای نماز پدر و مادر بر عهدة پسر بزرگ و هیچ کدام از ورثه نیست.

۵۳- نماز عید فطر و قربان چه در زمان حضور معصوم علیه السلام و چه در زمان غیبت با شرائطش واجب است.

۵۴- در هنگام خطبه‌های نماز جمعه، رو به قبله بودن مأمومین و نیز طهارت(وضو یا غسل) شرط صحّت است.

۵۵- در هنگام خطبه‌ها، هم گوش دادن واجب است و هم سکوت کردن.

۵۶- رؤیت هلال با چشم مسلّح (دستگاه) هم ثابت می‌شود.

۵۷- اجماع منجّمین بدون اختلاف، دربارة ندیدن هلال ماه، حجّت شرعی است.

۵۸- مبطلات روزه عبارتند از: ۱- خوردن ۲- آشامیدن ۳- مباشرت با همسر ۴- استمناء ۵- دروغ بستن عمدی بر خدای متعال و معصومین علیهم السلام که این مورد، خروج از اسلام محسوب می‌شود.

۵۹- گرچه غسل ارتماسی در حال روزه حرام است، ولی مبطل روزه نیست.

۶۰- گرچه استعمال دخانیات(مانند سیگار و قلیان) کلاً حرام است، ولی مبطل روزه نیست.

۶۱- طهارت از غسل جنابت، شرط دخول در روزة ماه مبارک رمضان نیست؛ بلکه فقط عمل جنسی در حال روزه، حرام و مبطل روزه است.

۶۲- اگرچه خوردن اخلاط سر و سینه هنگامی که به فضای دهان برسد حرام است ولی در حال روزه، مبطل آن نیست.

۶۳- تزریق آمپول‌های تقویتی در حال روزه، مبطل روزه است.

۶۴- اعتکاف در کل مساجد جایز است و منحصر به مساجد چهارگانه(مسجد الحرام، مسجد النبی صلی الله علیه و آله و سلم ، مسجد کوفه و مسجد بصره) و مسجد جامع نیست.

۶۵- خمس به تمام اموال تعلّق می‌گیرد و نصف آن هم اختصاص به سادات ندارد و مختصّ به غنائم جنگی هم نیست.

۶۶- هدیه، ارث و دیه هم خمس دارد.

۶۷- زکات مانند خمس به تمامی اموال تعلّق می‌گیرد و منحصر به نُه چیز معروف نیست.

۶۸- در شب عید فطر، زکاتِ میهمان بر عهدة خودش است مگر آنکه میهمان فقیر باشد.

۶۹- ربا کلاً حرام است. حتّی بین پدر و فرزند، زن و شوهر و حتّی از کفّار. همچنین مکیل و یا موزون بودن هم نقشی در آن ندارد.

۷۰- هرگونه معامله‌ای که عاقلانه باشد و از روی جهالت و سفیهانه نباشد و مورد معامله هم حلال باشد جایز است.(مثلاً معاملة شراب چون اصلش در شرع حرام شمرده شده است در صورت رضایت دو طرف هم خرید و فروش آن حرام است.)

۷۱- بیع کالی به کالی جایز است. (بیعی که از طرفین بطور نسیه ولی همراه با تعیین وقت باشد.)

۷۲- مجسمه‌سازی و خرید و فروش آن بی اشکال و جایز است مگر در صورتی که مورد عبادت قرار گیرد.

۷۳- عقد دختر باکره و رشیده بدون اذن پدر جائز است مگر در صورتی که این ازدواج خلاف شرع باشد. (از موارد خلاف شرع بودن، ازدواج با فرد غیر شایسته است و تشخیص آن و تشخیص رشیده بودن دختر با خود او نیست).

۷۴- عدّة طلاق، در صورت احتمال بارداری واجب است و در غیر این صورت واجب نیست.

۷۵- عدّة وفات کلاًّ واجب است و مدّت آن چهار ماه و ده شب است نه ده روز.

۷۶- خروج زن از خانه، بدون اجازة شوهرش تا زمانی که با حقوق زناشویی منافات نداشته باشد جایز است و اطاعت شوهر در این مورد واجب نیست.

۷۷- نزدیکی با زن از پشت(دُبُر) حرام است.

۷۸- ازدواج زن زناکار با مرد مؤمن و همچنین مرد زناکار با زن مؤمن حرام است.

۷۹- عقد منقطع با قید زمانی که معمولاً نشدنی است مانند عقد ۹۹ ساله باطل است.

۸۰- مدّت عدّه در عقد منقطع، دائم و همچنین زنا یکسان است.

۸۱- استمتاع شوهر از زنش که در حال حیض است از بین ناف تا زانو کلاً حرام است.

۸۲- در حکم شیرخوارگی تنها مادر و خواهر و برادری که از آن مادر شیر خورده‌اند با هم محرمند و حدود ۵۴ فرد دیگر که طبق نظر مشهور فقهاء به هم محرمند، نامحرمند.

۸۳- زن از کل ماترک مرد ارث می‌برد(منقول و غیر منقول، خانه و غیر خانه)

۸۴- وصیّت در هنگام مرگ در ثلث مال واجب است مگر در صورتی که واجباتی بر عهدة میّت نباشد و نیز ورثه نیازمند کلّی به آن ثلث نباشند.

۸۵- تمام انواع کلاغها و خرگوش حلال گوشت می‌باشند.

۸۶- خوردن تمام اجزای خوراکی حیوان حلال گوشت پس از ذبح بجز آلت تناسلی، جایز است.

۸۷- تمام ماهی‌های غیر مهاجم و بی فلس(مانند فلس دار) حلال گوشت می‌باشند.

۸۸- در هنگام قرائت قرآن، سکوت و گوش دادن و خاموش کردن دیگران تا حدّ امکان واجب است.

۸۹- مرد نمی‌تواند بدون دلیل شرعی زن خود را مطلّقه نماید و حق طلاق و اجرای آن نیز فقط منحصر به مرد نیست.

۹۰- در هنگام ذبح حیوانات، بریدن سر از جلو و یا پشت گردن هر دو صحیح است ولی از پشت گردن و چپ یا راست مرجوح است.

۹۱- حق المارّه شرعیّت ندارد و اکل مال به باطل است.

۹۲- قمه‌زنی و زنجیرزنی فی نفسه حرام است حتّی اگر صدمه به بدن وارد نشود و اگر صدمه‌ای وارد کند، بطور مضاعف حرام است.

۹۳- استعمال طبل، سنج و شیپور و آلات موسیقی در دسته‌جات عزاداری جایز نیست.

۹۴- کارهای لهوی در صورتی که باعث ترک واجب یا انجام حرام شود، حرام است. ولی اگر فعلاً چنین نیست ولی ادامة آن منجر به چنین عملی شود باید ترک شود؛ چون مقدّمة حرام، حرام است. همچنان که مقدّمة واجب، ‌واجب است.

۹۵- بازی با شطرنج حتّی بدون برد و باخت حرام است ولی بازی با دیگر آلات مانند پاسور، تخته نرد و ... بدون برد و باخت تا به ترک واجب و عمل حرام منجر نشود و ایجاد دشمنی بین طرفین نکند جایز است.

۹۶- آواز و خوانندگی و موسیقی در صورتی که شهوت انگیز نباشد و موجب غفلت از یاد خدای متعال نگردد و به طور کلی به فساد و بی بند و باری منجر نشود حرام نیست گرچه ملازمت به این امور را به مؤمنین توصیه نمی‌کنیم.

۹۷- رقص محارم در کنار هم در صورتی که شهوت‌انگیز نباشد و موجب ترک واجب و فعل حرام نشود، جایز است. ولی رقص زن و شوهر برای یگدیگر- بدون حضور دیگران- حتّی اگر منجر به برانگیختن شهوت شود تا زمانی که موجب ترک واجب و فعل حرام نشود، جایز است.

۹۸- کف زدن و تشویق کردن دیگران در صورتی که تشویقِ فعلِ حرام نباشد، کلاً جایز است.

۹۹- شرکت در مجالس گناه حرام است مگر به عنوان نهی از منکر.

۱۰۰- پوشیدن ابریشم و زینت کردن به طلا برای مردان حرام است.

۱۰۱- زنا و لواط فقط با شهادت چهار مرد عادل ثابت می‌شود و علم قاضی در اثبات آن اعتباری ندارد.

۱۰۲- ریش گذاشتن برای مردان مستحب است و تراشیدن آن جایز می‌باشد و حرام نیست.

۱۰۳- نذرِ روشن کردن شمع بر سر مزار معصومین علیهم السلام و قبور مؤمنین اگر جهت استفاده از روشنایی آن باشد جایز است و در غیر این صورت مشروع نیست بلکه اسراف است.

۱۰۴- بیت المال مسلمین باید برای عموم مسلمین بطور عادلانه مصرف شود و خرج آن برای عدّه‌ای خاص، آن هم در حالتی که اکثریّت مردم رضایت ندارند حرام است مثلاً پول‌های میلیاردی برای فوتبال و ورزشهایی مانند شطرنج، قطعاً حرام است و نیز استفاده از بیت‌المال برای کارمندان وزارت امور خارجه و امثال آن که در بعضی موارد درآمد یک ماه آن ۲۰ برابر حقوق یک کارمند دیگر در دولت است، حرام می‌باشد.

۱۰۵- شهادت فرزند علیه (بر ضدّ) پدر،‌ مادر و خویشاوندان در موارد خاصّ شرعی، واجب است.

۱۰۶- سجده‌های واجب قرآن ۱۲ مورد می‌باشد که عبارتند از:

سورة اعراف، آیه ۲۰۶
سورة رعد، آیه ۱۵
سورة نحل، آیه ۴۹
سورة اسراء، آیه ۱۰۷
سورة حج، آیات ۱۸ و ۷۷
سورة فرقان، آیه ۶۰
سورة نمل، آیه ۲۵
سورة سجده، آیه ۱۵
سورة فصّلت، آیه ۳۷
سورة نجم، آیه ۶۲
سورة علق، آیه ۱۹

۱۰۷- در بحث دیات، روایت أبان بر خلاف ضرورتِ عقل کلّ عقلای عالم و مخالف قرآن و سنّت قطعیّه می‌باشد. (در مورد دیه انگشت بریده شدة زن)

۱۰۸- سیادت هرگز فقط از طرف پدر نیست بلکه از طرف مادر هم قابل انتقال است.

۱۰۹- جملة نواقص الحظوظ و العقول و الإیمان در نهج البلاغه از امیرالمؤمنین علیه السلام صادر نشده است و جعلی می‌باشد.

۱۱۰- معصومین علیهم السلام فقط ولایت مطلقة شرعی دارند و ولایت تشریعی و تکوینی ندارند بلکه ولایت تشریعی و تکوینی فقط مختصّ به خدای متعال است.

۱۱۱- بر اساس آیة ۳۲ سورة فاطر، تنها وارثان بحق قرآن، بعد از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم دوازده امام معصوم علیهم السلام و حضرت فاطمة زهرا علیها السلام می‌باشند که حتّی از انبیاء اولوا العزم هم برترند.

۱۱۲- در زمان غیبت، رهبری سیاسی جامعة اسلامی باید زیر نظر شورای فقیهان اعلمِ اعدل،‌ بر مبنای قرآن و سنّت قطعیّه باشد.

۱۱۳- انسان جانشین خدا بر روی زمین نیست بلکه خلیفة انسانهای گذشته است.

۱۱۴- گرچه ولایت شورای فقهای اعلم اعدل قرآنی در عصر غیبت در نزد ما ثابت است، اما این ولایت مطلقه نیست. لذا ولایت مطلقه فقیه اصلی اسلامی ندارد و هیچ گونه تعرضی نسبت به مسلمان شیعه ای که منکر ولایت مطلقه فقیه باشد، جایز نیست.

۱۱۵- به جز ذات خدای متعال که مجرّد است بقیّه خلایق حتّی ملائکه و روح، مادّی هستند گرچه دیدنی نیستند.

۱۱۶- خلود کفّار و اهل جهنّم ابدی نیست بلکه احیاناً کمتر از استحقاقشان است.

۱۱۷- عالم ذر قبل از خلقت انسان وجود نداشته بلکه فقط بر اساس علم خدا، انسان در زمان‌های متعدّد آفریده شده و خواهد شد.

۱۱۸- قرآن هرگز ظنیّ الدّلالة نیست بلکه قطعیّ الدّلالة می‌باشد. فقط در حروف مقطّعه و عمومات و اطلاقات ضابطی نیاز به بیان از طرف معصومان علیهم السلام دارد.

۱۱۹- آیات متشابه فقط در انحصار ذات، صفات و افعال خدای متعال است که معنای آن هم با ارجاع به آیات محکمات روشن می‌شود.

۱۲۰- معاد در انحصار روح و جسم برزخی و اصلِ جسم انسانی از زمان تکلیف تا مرگ می‌باشد.

۱۲۱- روایات ردّ الشّمس، خلاف عصمت امیرالمؤمنین علیه السلام بوده و لذا قابل قبول نیست. همچنین روایات ردّ الشّمس برای حضرت سلیمان علیه السلام نیز مخالف نصّ صریح آیه و جعلی می‌باشد. ولی شقّ القمر به تصریح قرآن کریم انکارناپذیر است.

۱۲۲- عصمت معصومان محمّدی علیهم السلام در مرتبة دوم عصمت، بعد از رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم ولی مقدّم بر کل انبیاء دیگر است.

۱۲۳- خطای حضرت آدم علیه السلام قبل از رسالتش بوده است و مورد قبول است نه اینکه ترک اُولی و در زمان رسالتش باشد.

۱۲۴- اجماع، شهرت و ... در صورتی که مخالف قرآن باشد قابل قبول نیست ولی اجماع و شهرتی که نه موافق قرآن است و نه مخالف آن در صورتی که اختلافی در آن نباشد، پذیرفته است.

۱۲۵- اکثر مطالب موجود در کتب اصولی رایج در حوزه‌های علمیّه، اصلی اسلامی ندارد. بلکه تناقضاتی بیش نیست و با تناقضات و مقدّمات آشفته هرگز نمی‌توان به اسلام اصیل راه پیدا کرد.

۱۲۶- اصولاً خواندن علوم حوزوی جز آنچه موافق کتاب و سنّت قطعیّه باشد حرام است؛ مگر برای رد کردن آنها.

۱۲۷- این قرآنِ موجود، حادث است ولی مطالبش قدیم است یعنی همگی در علم خداست که ازلیت دارد.

۱۲۸- اولی الأمر در قرآن فقط معصومین محمّدی علیهم السلام را شامل است و غیر اینان- حتّی فقهای جامع الشرایط – را شامل نمی‌شود؛ زیرا «اطیعوا» طاعت مطلقه است و غیر معصومان، مطلق نیستند.

۱۲۹- رأی و نظر دادنِ غیر متخصّص، در امری تخصّصی که سر رشته‌ای در آن ندارد، حرام است.

۱۳۰- در تمام انتخابات ـ برای انتخاب اصلح ـ فقط رأی دادن متخصّص امین در همان امر خاص به متخصّص امینِ هم صنف آن متخصّص، جایز است.

۱۳۱- ارکانی اصلی از فلسفة مرسوم حوزوی مانند قِدمت زمانی جهان و حدوث ذاتی آن، سنخیّت خدا و آفریدگان بر مبنای ضرورت سنخیّت علّت و معلول و همچنین قاعدة «الواحد لا یصدُرُ منه إلا الواحد» و اعتقاد به تجرّد روح بر خلاف برداشت‌‌های درست عقلی و قرآن کریم است.

۱۳۲- اسلام ناب محمّدی صلی الله علیه و آله و سلم تنها اسلامی است که از قرآن و عرضة احادیث و اقوال بر قرآن به دست می‌آید و هر چیزی به عنوان دین از غیر این راه به دست آید، بدعت است.


علاقه مندان به اسلام ناب محمّدي صلی الله علیه و آله و سلم براي توضيح بيشتر و آشنايي با ادلّه ، به تفسير شريف سي جلدي الفرقان و ديگر کتب استدلالي معظمٌ له مراجعه فرمايند.


با آرزوي تعجيل در فرج آقا و مولايمان ولي امر مسلمين جهان، حضرت بقية الله الأعظم (عجّل الله تعالي فرجّه الشّريف) براي تحقّق بخشيدن عملي به احکام قرآن.

«أينَ المُؤَمَّلُ لِإحياءِ الْکِتابِ وَ حُدُودِهِ،
أينَ مُحْيي مَعالِمِ الدّينِ وَ أهْلِهِ
»